Janneman in Holland.

Afgelopen vrijdag was het dan zover. De huizen HideOut & Springstreet (gezamelijk: Booze Country) organiseerden Boooozed! Het feest waar de videoclip voor Dim that Shit zou worden opgenomen. We hadden het professioneel aangepakt. Heerlijk, zo’n feestje opzetten. Het begon uiteraard met de Flyers:

Ok. FF wat backstory. We zijn dus de staat Booze Country. We hebben deze staat gesticht vanwege onze liefde voor drank. Booze Country heeft z’n eigen wetten en natuurlijk ook een eigen vlag:

Op de vlag van Booze Country ziet men een vogel met een pul bier. Voor het feest hadden we shirts laten drukken met wederom onze nationale trots! Verder hadden we ook een beamer geregeld waar we het Booze Country logo op lieten ronddraaien.

Rob demonstreert het shirt voor de beamer Als toppunt voor het feest hadden we een Booze Pack gebouwd. Een soort rugzak waarmee je terplekke mixdrankjes kon maken.

Als laaste de Booze Supply Points opgezet, en we waren ready to go.

(Jawel, dit is een badkuip gevuld met bier en ijs)

Ok. 9 PM. De crew is ready to go.

De grenzen van Booze Country gaan voor een keer open voor het publiek. Wel is een Visa noodzakelijk. (Booze sticker en een shot goedkope wodka). De grenspost:

Check m’n oranje sokken vanwege het in de pan hakken van de Fransen

Maar nu de grote vraag. Was het feest een succes? Bekijk de Dim that Shit video en oordeel zelf!

Gheghe. Het feest was een gekkenhuis. De reputatie van de Booze Country Crew zit gebakken. Binnenkort meer anekdotes en partypics.

Momenteel heerst er bij Siemens een Euro virus. Het EK voetbal wordt hier heel hard gevolgd. Met allemaal Europeanen in Amerika bij elkaar zorgt dat voor heerlijke rivaliteit. Via het Amerikaanse sportkanaal ESPN zijn alle wedstrijden live te volgen. Het commentaar van de Yanks is om te huilen, maar het is te doen. 

Nederland-Italie zag ik samen met drie Italianen. Onder het genot van een bordje spaghetti zagen we drie ballen in het net van de squadro azzuri vliegen. Geweldig. De Italianen waren erg stil na afloop. Als enige Nederlander bij Siemens was ik natuurlijk zo blij als een klein kind.

Morgen tegen de Fransozen. Er zijn meer Fransen dan Italianen bij Siemens. Als we de stokbrood-eters verslaan heb ik nog meer lol. Laten we het hopen. 

In other news. Morgen de Boooooozed! party. Het eerste feest wat ik samen met wat andere gasten organiseer. We hebben een Booze Country vlag, eigen shirts, en jawel, een heus booze pak. Dit is een draagbaar pak waarin 8 L drank doormiddel van slangen terplekke gemixt kan worden. Je moet deze creatie zien om te geloven. We hebben ook voor 500 dollar booze ingeslagen. En er komen ongeveer 80-100 man die ook hun eigen drank meenemen. Verder gaan we morgen op het feest de videoclip opnemen voor Dim that Shit. Het wordt een dolle boel

Hopelijk ben ik dinsdag weer een beetje ter zinne om verslag uit te brengen  

Het voordeel van Amerika is dat sommige films wat eerder uitkomen dan bij ons in de polder. Deze week had ik genoegen om ‘Forgetting Sarah Marshall’ te zien. Deze comedy uit de stal van Hollywoods comedy-koning Judd Apatow (Knocked Up, Superbad, 40 year-old virgin) was een van de beste comedies die ik in tijden heb gezien. Het gaat over een kerel die over zijn ex probeert te komen. Opzich is dat nog wel normaal, maar z’n ex is Sarah Marshall, een beeldschone televisie ster. Op Hawaii probeert hij haar uit het hoofd te zetten. Hier ontmoet hij ook ene Rachel, gespeeld door Mila Kunis. 

Pff. Alleen zij maakt het kijken van de film de moeite waard. Prachtig exemplaar. 

De promotie voor de film was ook zeer tof. In heel New York City waren zulke billboards te bewonderen:

Ok. Genoeg promotie voor nu.
Volgens imdb gaat ie op 3 juli in Nederland in premiere. Dus bij deze de tip

Weekendje Canada. Beste weekendtrip tot nu. Het was werkelijk waar een gekkenhuis. En dat terwijl ik bijna niet mee wilde gaan. Ok, tijd voor de verplichte recap. 

Vrijdagmiddag. 4 uur. We vertrekken met een groep van 10 siemens gasten en 5 au-pairs vanaf Siemens HQ. Canadeze vlaggen in de auto, en de Tomtoms ingesteld op de bestemming 500 mijl verderop, Toronto. Mijn impala was een van de gelukkige dienstwagens, vanwege de ruimte op de achterbank. 

Maar liefst 10 uur, 3 trafficjams en 2 pakken oreo koekjes kwamen we aan in hartje Toronto. 4 uur snachts dus. Ingecheckt in het Global Backpackers hostel. Ongeschoren backpackers. Check. Ranzige Bedden. Check. Bagger ontbijt. Check. Heerlijk die hostels.  

Toronto by day. De stad verkennen. Silvia blijkt te kunnen vliegen.

Eerste stop is natuurlijk De CN Tower. Yaaiks. Dat ding is hoog. Extreem hoog. Tot 2007 het hoogste man made structure ter wereld. (Burj Dubai in Dubai heeft hem nu ingehaald)

Laten we naar boven gaan, leuk! Deze jongen met hoogtevrees kon natuurlijk niet als een pussy overkomen. Met knikkende knieen een kaartje gekocht.  In een glazen (!) lift naar 400 meter hoogte. Gezellig. Eenmaal boven was het in het begin erg kut, maar naar verloop van tijd ging het beter. Ik kon zelfs een beetje genieten van het uitzicht.

Maar het leukste moest nog komen. De glazen vloer. Jawel. Bovenin het torenhoge monster is een glazen vloer waar je gezellig op kan staan, of dansen, of springen. Dit was de ultieme confrontatie met m’n hoogte vrees. En jawel, ik heb het gedaan. De foto bewijst het!

Toch wel weer opgelucht adem gehaald toen ik beneden was. De overwinning gevierd met Conny & Jurgis. 

Okay. De rest van de dag gechillt op Central Island aan Lake Ontario. Je gaat er met een boot naar toe.

Canadees biertje erbij. Heerlijk om een biertje te bestellen zonder belachelijke ID check.

Okay. Terug naar het hostel. Voorbereidingen voor het uitgaan. Alcohol is verboden in het hostel. Maar we wisten toch aanzienlijke hoeveelheden naar binnen te smokkelen. 1 dorm room werd omgetoverd tot Booze Country. Wodka. Wijn. Bier. Mixdrankjes. Het ging er als zoete koek in. Hier wat geheime beelden van deze illegale booze room:

Na behoorlijk te hebben ingetankt de stad in. Clubbin time. De club waar we terecht kwamen was goed. Muziek top. Sfeer goed. En ja, als ze douches inbouwen in de club waar iedereen onder kan gaan dansen als ze daar behoefte aan hebben, nou dan weet je het wel. 

Pff. Een lange avond 5 uur in m’n nest. En niet alleen  

Ok. Zondag. Uitbrakken bij Starbucks. Daarna wederom de auto in naar bestemming 2. De Niagara Falls! Iets met veel water dat van een rots naar beneden dendert. Aangekomen, natuurlijk eerst maar ekkes kieke noar dat woater. 

Bij dag ziet er vet uit. Bij nacht nog beter. Ohw, er was ook nog een verblindend mooi vuurwerk. 

Zondagavond gechillt in het hardrock cafe, en daarna nog wat biertjes gedaan op de hotelkamer Verbazingwekkend hoeveel mensen in een zo’n hotelbed kunnen slapen. 

Op maandag eerst nog met de beroemde ‘Maid of the Mist’ mee. Deze boot brengt je heel dicht bij de falls. Blauwe cape om. Niet echt stijlvol, maar zeker nodig tegen het water wat om je oren vliegt.

Na dit laatste boottochtje weer terug naar huus. Eerst weer proberen Amerika in te komen. We hadden niet de juiste formulieren bij de hand bij het douane huisje. Hup. Auto parkeren. Smoezelig kantoortje in. Preek van een Red neck amerikaan. Wat zijn ze toch goed in het verwelkomen van gasten. Paranoia regeert nogsteeds in het land van George W. Maar uiteindelijk mochten we ‘the greatest country of the world’ wederom betreden. Na een lange rit uiteindelijk om 12 uur savonds weer in m’n nest. These weekends are killing me  

ps: De Janneman in America cam was present op deze trip. Binnenkort de Canada video reportage!

Hier even een kort berichtje tussen de bedrijven door. Dinsdagavond is tegenwoordig hier standaard poker avond. Fold. All-In. Raise. Maar liefst met 5 dollar inzet. De Siemens interns genieten, en gedragen zich alsof ze om duizenden dollars spelen. Ondanks m’n zonnebril, lag ik er vrij snel uit. 

Gisteren naar de Indy IV nachtpremiere geweest. Compleet met Amerikaanse geeks getoogd in Indy outfit inclusief zweef. De film viel jammergenoeg behoorlijk tegen en is na mijn mening veruit de slechtste van de vier. De actiescenes waren vermakelijk, maar het verhaal sloeg kant nog wal. De magie van de eerste drie delen is ver te zoeken. Valt me toch een beetje tegen van m’n held Spielberg. 

Goed. Op naar het weekend. Dit weekend op het programma: Canada! 
Jeweetwel, de pet van Amerika.

De bedoeling is dat we morgen naar Toronto karren, om daar 2 nachten te spenderen in een hostel. Daarna gaan we op zondag richting de Niagara Falls. Iets met watervallen ofzo. Schijnt wel indrukkendwekkend te zijn. We zullen zien. Ik neem mijn videocamera weer mee, dus binnenkort weer bewegende beelden. Yay!

ps: De vlucht naar huis is geboekt. 9 Juli zet deze jongen weer voet op Nederlandsche bodem. 

Twee weken terug waren we aan het chillen in een Springstreet. Didi vond dat het licht wel wat gedimt kon worden. Hierop zei Rob: “Yeah, Dim that shit!” Didi en ik dachten gelijk, pfff, goede titel voor een rapnummer. Het idee was geboren Vorige week hebben we met een paar interns in m’n macbook geschreeuwd. Daarna heb ik het hele gebeuren gemixt met een populair nummer hier nu in the States. (DJ Laz – Move Shape Drop Remix)

Luister hier naar het resultaat: Springstreet vs. HideOut – Dim that Shit!

Gheghe, mn eerste rap productie ooit Ik ben de idioot die er doorheen krijst. We houden op 13 juni een feest waar we de videoclip gaan opnemen. Deze zal natuurlijk wederom hier verschijnen.

Mijn voornemen was om in Amerika niet naar de kapper te gaan. Nu, anderhalve maand voor het einde, loopt het al behoorlijk de spuigaten uit, zeker als ik niks in m’n haar doe. Maar ik ga het volhouden tot het eind!

Een nieuwe lay-out en gelijk ook een 2e vodcast!

Bij deze een heel kort kijkje in de keuken van huize Spring street. Dit huis ligt midden in Princeton, en is een beetje de hang out in Princeton waar we voor de feestjes in het weekend altijd indrinken. Echt een heerlijke hangplek wat me zeker doet denken aan de good old 413 in huize hunebed of de huiskamer van de Gerritses in Angeren.

Op deze video zijn te zien: Rob (CAN), Christoph (GER), Georgeos (GRE), Didi (SA), Jurgis (GER), Lisa (NED), Ellen (NED) & Robert (GER).

Afgelopen vrijdag in huize Spring street:

Ja mensen. Zoals beloofd nu dan ook bewegende beelden op dit blog. De eerste episode gaat over de road trip met Els en Geert. Verwacht er nog niet te veel van. Het was vooral het uitproberen van de camera, en er gebeurd dus niet al te veel. Ik zou het knap vinden als jullie de volle vier minuten uit kunnen zitten.

Maar hier dan toch, de eerste vodcast!

Els en Geert zijn al weer een tijdje present in de US of A. Na de eerste vijf dagen Princeton & NYC ontdekt te hebben, was het afgelopen weekend zover: De Road Trip.

Goedgemutst vertrokken we vrijdagochtend. TomTom geinstalleerd in de rental car. Bestemming: Up North! Eerste stop: New Haven. In dit stadje ligt de beroemde Yale University, waar onder andere grote denkers zoals George W. Bush hebben gestudeerd. Els en Geert waren onder de indruk.

Na New Haven snel weer doorgereden. Vrijdagavond aangekomen in Hyannis op Cape Cod, een soort schiereiland nabij Boston. President JFK spendeerde zijn vrije tijd graag door op de Cape. Zaterdagochtend een beetje de cape ontdekt. Het was erg koud op het strand.

Na de Cape doorgereden naar de Green Mountains, een soort Ardennen achtig gebied.

De sfeer zat er nog goed in Zaterdagavond in een cheap ass motel in Greenfield ingecheckt. Weer was nog steeds vrij bagger.

Zondagochtend vertrokken en de hoofdstad van New York, Albany, aangedaan. Het was erg stil op straat.

Na het bezoekje aan de State Capitol, de Catskills ingereden, weer een ander natuurgebied. De slaapplaats voor de avond: Phoenicia, een plaatsje met 300 inwoners, allemaal stoned.

Bruisend Phoenicia.

Maandagochtend weer op de terugweg naar Good Old Princeton, maar niet voor een bezoekje te hebben gebracht aan Woodstock. Jawel, van het beruchte concert in 1969. Het bleek dat de inwoners vooral hippies waren die nog waren blijven hangen na het concert.

Leuk statement:

Maandagavond weer terug in Princeton. Els en Geert zullen donderdag weer het vliegtuig terug pakken naar huus.

Meer foto’s:

Roadtrip Eastcoast